Jeszcze długo w noc 

nie będziemy sami 

jeszcze wspólny szept 

sfrunie z aniołami 



jeszcze tyle gwiazd 

spadnie w nasze dłonie 

w niespokojny czas 

każda z nich zapłonie 



oto złoty świt 

który tak zaskoczy 

że nie zgadnie nikt 

ile w nas jest nocy 



oto nasze sny 

płyną w tajemnicy 

jeszcze nie wie nikt 

ile w nas jest ciszy 



a światło naprawdę niech budzi nas ze snu 

zapala się w mroku i drży 

gdziekolwiek nas nie ma 

gdziekolwiek jesteśmy 

niech płonie 



oto my i noc 

jasny szept w ciemności 

i nie wiemy skąd 

tyle w nas miłości 



oto chwila co 

łączy nas i zmienia 

i nadzieja w krąg 

z wody i kamienia 



a światło naprawdę ...  
























Wytnij we mnie amulet 

pierwszego słowa tak 

żeby przez moją skórę 

przefrunąć mógł jak ptak 



ziemi słońca i chmury 

czasu nocy i dnia 

wytnij we mnie amulet 

twego oddechu ślad 



sprowadź na mnie godzinę 

każdą dobrą i złą 

a odkryję nowinę 

gdy uchylisz swą dłoń 



gdyby były same piękne chwile 

nie wiedziałbym że żyłem