Proszę nie budź mnie

ja naprawdÄ™ jestem



w każdym słowie

jeśli tylko chcesz je słyszeć

jeśli musisz o nich myśleć

jeśli musisz je pamiętać

jeśli możesz je zapomnieć

i naprawdÄ™ jestem



wierzÄ™ w cud



a poza tym

co ja wiem o życiu

tylko tyle ile muszę wiedzieć

a poza tym

kocham przecież muszę przeżyć

wierzę w to co muszę wierzyć

i naprawdÄ™ jestem



wierzÄ™ w cud



może wystarczy

a może nie

tego co wiemy

a czego nie



jeszcze nie wiemy

niczego więc

dlaczego tego

nie można wiedzieć



może wystarczy 

a może nie

tego co mamy

a czego nie

jeszcze nie mamy

niczego więc

dlaczego tego

nie można mieć



może wystarczy

a może nie

tego co chcemy

a czego nie

jeszcze nie chcemy

niczego więc

dlaczego tego 

nie można chcieć



wierzÄ™ w cud

 
























Pod niebem pełnym cudów

nieruchomieję z nudów

właśnie pod takim niebem

wciąż nie wiem czego nie wiem



światło z kolejnym świtem

ciągle nazywam życiem

które spokojnie toczy

swą nieuchronność nocy



ten błękit snów i pragnień

niejeden z nas odnajdzie

a niechby zaszedł za daleko

pewnie zostanie tam

pewnie zostanie sam



pod cudnym niebem jeszcze

każdy choć jedno miejsce

być może ma i chwilę

gdy godnie ją przeżyje



bo nieba co w marzeniach

spełnia się albo zmienia

skłonni jesteśmy szukać

do bram jego ciężkich pukać



spójrz gwiazdy matowieją

i niczym siÄ™ nie mieniÄ…

zwykliśmy je zaklinać

i szczęście swoje mijać



bo w niebie z którego dotąd

nie wrócił nikt bo po co

wieczna sÄ…czy siÄ™ struga

przyjemnej wiary w cuda