Jeśli chodzi o sens egzystencji 

to ma ona źródło w korzeniach i 

w więzach krwi 

gdy żądza ujędrnia płeć 

wypełnia się w akcie miłosnym więc 

skutkiem tego wśród łez 

potomek przychodzi na świat 



wierzga łkając on jest znacznie lepszy 

niż pies albo ciele co głodne i 

w łajnie śpi 

on nosem wduszony w pierś 

poczucie ma bezpieczeństwa i wie 

co dla niego ma sens 

gdy mleko mu spływa do warg 



co go pochłania świat i bez końca 

zaznacza że żyje pcha w usta kciuk 

palce nóg 

napręża się z wszystkich sił 

wydaje brzemię bez lęków i drwin 

a co sprawia mu ból 

rodzina przeżywa wraz z nim 



określonego dnia pionizuje 

w zamyśle mając nasienia źdźbło 

złożyć wprost 

w łonie gotowym do gry 

w akcie świadomej refleksji tak by 

roniąc ojcowskie łzy 

w potomka móc spojrzeć twarz  
























A jeślibym 

na drugi brzeg 

po wodzie musiał przejść 

ty powiedz mi 

choć przyjdzie noc 

nie zmorzy cię zły sen 



a jeślibym 

zobaczyć miał 

w twym oku drzazgi ślad 

ty powiedz mi 

że w moim już 

odbita twoja twarz 



a jeślibym 

zrozumieć miał 

twój zrozumiały gniew 

ty powiedz mi 

ty powiedz że 

znasz każdą z moich łez 



i bądź wśród tych 

co wiary źdźbło 

pod nogi rzucą mi