Jeśli chodzi o sens egzystencji 

to ma ona źródło w korzeniach i 

w więzach krwi 

gdy żądza ujędrnia płeć 

wypełnia się w akcie miłosnym więc 

skutkiem tego wśród łez 

potomek przychodzi na świat 



wierzga łkając on jest znacznie lepszy 

niż pies albo ciele co głodne i 

w łajnie śpi 

on nosem wduszony w pierś 

poczucie ma bezpieczeństwa i wie 

co dla niego ma sens 

gdy mleko mu spływa do warg 



co go pochłania świat i bez końca 

zaznacza że żyje pcha w usta kciuk 

palce nóg 

napręża się z wszystkich sił 

wydaje brzemię bez lęków i drwin 

a co sprawia mu ból 

rodzina przeżywa wraz z nim 



określonego dnia pionizuje 

w zamyśle mając nasienia źdźbło 

złożyć wprost 

w łonie gotowym do gry 

w akcie świadomej refleksji tak by 

roniąc ojcowskie łzy 

w potomka móc spojrzeć twarz  
























Nikt nikogo nie broni

nikogo nie karze

wszystko można zastąpić

czego nie można powtarzać

powietrz które nas dzieli

płytkiego oddechu nadziei

lęku przed sobą i jeszcze

siebie samego i wreszcie



całej serii pomyłek

jeśli jesteś kim dotąd nie byłeś

teraz nie musisz tłumaczyć

czego nie myślisz można zobaczyć



i tak warto żyć



nikt nikogo nie karze

nikogo nie broni

zanim cokolwiek się zdarzy

wszystko można zapomnieć

wolność co niepokoi

podstęp którego nikt się nie boi

wiarę która przenika

miłość której każdy dotyka



całej serii pomyłek

jeśli jesteś kim dotąd nie byłeś

teraz nie musisz tłumaczyć

czego nie myślisz można zobaczyć



i tak warto żyć



nikt nikogo broni

nikogo nie karze

wszystko można zastąpić

czego nie można powtarzać

powietrza które nas dzieli

płytkiego oddechu braku nadziei

wiary w siebie i jeszcze

siebie samego i jeszcze



całą serię pomyłek

jeśli jesteś kim dotąd nie byłeś

teraz możesz zobaczyć

a to co myślisz niewiele znaczy

i tak warto żyć