Pod niebem pełnym cudów

nieruchomieję z nudów

właśnie pod takim niebem

wciąż nie wiem czego nie wiem



światło z kolejnym świtem

ciągle nazywam życiem

które spokojnie toczy

swą nieuchronność nocy



ten błękit snów i pragnień

niejeden z nas odnajdzie

a niechby zaszedł za daleko

pewnie zostanie tam

pewnie zostanie sam



pod cudnym niebem jeszcze

każdy choć jedno miejsce

być może ma i chwilę

gdy godnie ją przeżyje



bo nieba co w marzeniach

spełnia się albo zmienia

skłonni jesteśmy szukać

do bram jego ciężkich pukać



spójrz gwiazdy matowieją

i niczym się nie mienią

zwykliśmy je zaklinać

i szczęście swoje mijać



bo w niebie z którego dotąd

nie wrócił nikt bo po co

wieczna sączy się struga

przyjemnej wiary w cuda 
























Bądź pozdrowiony 

w milczeniu rodzony 

zniknij szczęśliwy 

zmarłeś na niby 

stałeś się pięknym dowodem 

na wszystkie problemy z Bogiem 

bo ludzka prawda musi być taka 

że jesteś 

raka 



pokaż nam cuda 

niech ci się uda 

wszystko powiedzieć 

co chcemy wiedzieć 

powodem będziesz wspaniałym 

na życie niedoskonałe 

bo nasza prawda musi być taka 

że jesteś 

raka 



opowiedz wrogom 

co stanie się z tobą 

mędrców pomaluj 

przydadzą się w raju 

i śpiewać o tobie będą 

jakbyś miał zostać legendą 

i w ludzkiej prawdzie musiał się upiec 

to jesteś 

głupiec 



raka