Spójrz jak ziemska kula

toczy ciało swe

każdy z nas akurat

tak się kręci też



spójrz bezgłośnie mija

kosmos w górze tam

niechby dostał świra

od obrotu ciał



w każdą noc

w każdy dzień

gotowy bądź

oderwać się



w każdy dzień

w każdą noc

wciąga cię

zamknięty krąg



spójrz nad naszym niebem

najjaśniejszy punkt

rozpalił by ziemię

lecąc prosto w dół



spójrz jak naumyślnie

stygnie światło w nas

a oślepia błyskiem

tylko to wśród gwiazd



spójrz bo jeśli jesteś

prawie tak jak pył

wszystko czego nie wiesz

łączy ciebie z nim



spójrz jak ziemia która

ginie pośród chmur

kręci się akurat

wokół własnych bzdur






















Zapomnimy co miało się stać

przemyślimy co możemy dać

zrozumiemy za pomocą rąk

nasz błąd



wybierzemy wielokrotne z wyjść

odkryjemy niebezpieczną myśl

przeskoczymy bez udziału nóg

przez próg



odnajdziemy się w pobliżu chmur

zatrzymamy serce w czasie snu

obudzimy się bez duszy jak

na wznak



zestrzelimy najdawniejszą z gwiazd

zobaczymy jak się kurczy czas

przemienimy się z istoty w znak

i wspak